Ałłłłłaaa... boli...

W pośpiechu zdarzyć się może... wszystko.
Zdarzyło się w samo południe.
Chyba w tym zakręceniu i pośpiechu wyszło, że gapa ze mnie.
Zupełnie nie wiem, jak to się stało, że nie zdążyłam cofnąć ręki i drzwi od samochodu przycięły mi palec.
Przecięcie od strony opuszki, nie zahaczyło o paznokieć, ale na paznokciu trochę sino też jest.
Ojjjj, lała się krew :(

Wychodzi na to, że niektóre robótki będą musiały poczekać - szczególnie te na drutach.
Jedynie (chyba?) haftowanie będzie możliwe, ale najpierw musi przestać boleć.

Paluszek, jak widać, to nie jest wymówka.

A może to sprawi, że będę miała więcej czasu, by Was odwiedzić... :)

Co wyszywam?

Po wyszyciu drugiego obrazka w odcieniach niebieskich zapragnęłam małej odmiany w kolorystyce.

Trochę kolorystycznej odmiany mam przy robótkach na drutach, ale o tym napiszę w drugim blogu.

Chociaż znów czas uciekł między palcami, to udało mi się rozpocząć nowy, niebieski obrazek i udało się także rozpocząć inny - kolorowy.
Te dwa obrazki będę wyszywać zamiennie.

Kto zgadnie, co właśnie wyszywam?
- fragment jest na tej fotce :)))

Drugi z niebieskiej serii

Choć nadal jestem zakręcona ważnymi dla mnie sprawami, próbuję urywać chwile, by zajmować się moim hobby.

Zalega jeszcze fura listów do odpisania, ale sukcesywnie ich ubywa, ale też przybywa nowej poczty, która musi poczekać w kolejce.
Jeśli komuś bardzo zależy na czasie, to proszę o ponowienie maila.
Jeśli sprawa stała się nieaktualna, to również proszę o info, abym wiedziała, co robić.

Wracając do robótek, to miałam napisać już wczoraj, ale znów wypadło coś nieoczekiwanego.
Skończyłam drugi obrazek w  odcieniach niebieskich.
Do wyszywania tych obrazków kradnę chwile słoneczne bądź jasne światło dzienne, bo zbliżone do białego kolorki przy złym lub sztucznym świetle zlewają mi się z tłem - cóż, oczy już nie te...

*****
Miałam  nie pisać, ale niech tam...
Wysłałam dziś (trzynastego) poczęstunki z urodzinowej uczty i mam nadzieję, że wszystkie szczęśliwie dotrą do celów.
Niestety nie wszystkie osoby biorące udział w uczcie wskazały mi cel, więc do tych osób poczęstunki nie powędrowały.
Poczęstunki są bardzo skromniutkie, zważywszy na absorbujące mnie sprawy, o których niebawem kilka słów będzie :))

To wszystko na dziś, bo kolejna sprawa mnie woła, zatem - do miłego... :)

Niespodzianki dwie

Jedna dla mnie, dwie ode mnie.
Szatańska niespodzianka - wymianka miała miejsce w niedzielę.

A było to tak.
W weekend odbywał się w moim mieście "Jarmark rękodzieła".
Ponieważ mieszkam niedaleko, postanowiłam, że przekażę Sowikoj osobiście szatańską niespodziankę właśnie w czasie tego jarmarku.
Umówiłyśmy się drogą mailową i ... spotkanie było krótkie, ale bardzo ciepłe i sympatyczne.
Gdyby nie fakt, że ciągle jestem w biegu i szukam wolnego czasu, to pewnie przegadałybyśmy całe popołudnie.
Oczywiście, zgodnie z urodzinową zabawą, Sowikoj przygotowała dla mnie niespodziankę.

Najpierw otrzymałam jeden woreczek - ten na pierwszym planie, ale za chwilę (ku mojemu zaskoczeniu) Sowikoj wręczyła mi drugi.

W woreczkach schowane były takie cudowności:
- naszyjnik,
- bransoletka.

Bransoletka na mojej łapce.

Sowikoj - z całego serca, bardzo dziękuję za wspaniałe niespodzianki.
Zawsze, gdy je założę, będą mi przypominać 5 urodziny mojego blogu i nasze spotkanie.
*****
Ja przygotowałam dla Sowikoj zakładeczkę, do której dorzuciłam trochę słodkości

i taki "drobiazg":

Oczywiście ten "drobiazg" (40 x 40 cm) stanowił główny upominek, a zakładeczka była dodatkiem :)))

Niespodzianki dla wylosowanych Gości i urodzinowe poczęstunki dla wszystkich przygotowuję do wysyłki.
*****
To było o dwóch niespodziankach, ale to nie wszystko, bo była jeszcze jedna niespodzianka - ode mnie dla Ona_i_ja.

Dzisiaj odwiedziłam Ją (również mieszka niedaleko) i to dopiero była niespodzianka :))
Wręczyłam paczuszkę wielkości, jak na powyższej fotce, ale opakowanej w inny papier.
Ona_i_ja niedawno zamieszkała w nowym miejscu i stąd moja niespodzianka "na nową chatę".
Do paczuszki dołączyłam trochę słodkości.

Śliczna niespodzianka

Dokładnie tydzień temu, w sobotę, wyjęłam ze skrzynki kopertę.
Koperta była napuszona, choć niewielka.
Z niecierpliwością wchodziłam na kolejne piętra (3), by jak najszybciej znaleźć się w domu i rozpakować przesyłkę.

Dlaczego nie zrobiłam tego po drodze?
Pewnie zrobiłabym, ale miałam ręce zajęte.
Zatem, gdy tylko weszłam do domu i uwolniłam ręce, rozerwałam kopertę, z której wysunęło się zawiniątko - coś twardego, zapakowanego w różowy papier... z motylkami.

W tamtej chwili ręce były szybsze, niż głowa, bo zamiast pomyśleć o aparacie, ręce rozwinęły zawiniątko i dlatego nie ma fotki zapakowanej niespodzianki.

Po rozpakowaniu okazało się, że to twarde coś, to śliczna podkładka pod kubeczek.
Podkładka podklejona została pięknie wyhaftowanym serduszkiem w kropeczki.
Kształt podkładki jest absolutnie fantastyczny - to jeden z kształtów, jakie lubię i te wspaniałe kolorki - śliczności!

W puchatej kopercie była jeszcze inna koperta - z motylkami, a w niej przemiły liścik, który wzruszył mnie niesamowicie.
Na kartce również przysiadły motylki - mam nadzieję, że treść listu zachowają dla siebie :)

Motylek pokazała podkładkę u siebie, gdy otrzymała ode mnie potwierdzenie, że przesyłka szczęśliwie dotarła.

Motylku - ogromnie dziękuję Ci za tę piękną, urodzinową niespodziankę, która choć zapowiedziana, była dla mnie prawdziwym zaskoczeniem.
Spodziewałam się, że wyślesz ją dopiero po urodzinowych typowaniach:)

Dziękuję też za wszystkie ciepłe słowa, które mogłam przeczytać z motylkowej kartki.